ترتيب روزى خوردن و شكر روزىده گزاردن بمردم آموختند تا آفرينش جهان بعدل بود و تمامى عدل بحكمت ، و اثر حكمت نعمت ، و تمامى نعمت بروزىخوار ، « 1 » و تمامى روزىخوار « 1 » بپيغامبر ره‌نماى كه ازين ترتيب هيچ كم نشايد كه باشد تا بحقيقت پيغامبر راه‌نماى را بر روزى خوار خداى تعالى فضل آنست كه روزىخوار را بر روزى . پس چون از خرد « 2 » نگرى « 3 » چندان حرمت و شفقت و آرزو كه روزىخوار « 1 » را بر نعمت و روزيست واجب كند كه حق راه‌نماى خويش بشناسد و روزىده خويش را منت دارد و فريشتگان « 4 » او را حق‌شناس باشد « 5 » و همه پيغامبرانرا راست‌گوى دارد از آدم تا بپيغامبر ما عليهم السلام ، و فرمان بردار باشد در دين ، و در شكر منعم تقصير نكند و حق فرايض دين نگاه دارد تا نيك نام و ستوده باشد .

--> ( 1 - 1 ) ن : روزىخواره ( 2 ) - نسخهء اصل : خود ، بقياس ل و ن و ب و پ تصحيح شد ( 3 ) - ن : برنگرى ( 4 ) - ل و ن و ب و پ : فرستادگان ، بقياس اين نسخه‌ها ، شايد بتوان تصور كرد كه اين كلمه در متن « فرستگان » باشد جمع « فرسته » بمعنى فرستاده و رسول ؛ رك . تعليقات ( 5 ) - ل افزوده : و دست بديشان زند ، چنين است ن و ب و پ